یک دل به وطن دارم و یک دل به عزیزان
عاشق منو ، سرگشته منو ، دل به دو جا ، من !

Over the past three years, more than  50,000 children  have been killed in Syria’s civil war, victims of the terror fueled by extremist interpretations of Islam. And yet... the world remains largely silent. In contrast, when  142 people  were tragically killed in France by similar extremist violence, global media mourned deeply. Millions reacted emotionally. Thousands changed their Facebook profile pictures to the French flag in solidarity. But still—few stop to ask what’s really happening in the other parts of the world. And this... is what we call  humanity .    

Today in Poland, thousands of people marched to express their anger against Islam and the violence carried out in its name. As a young Iranian woman who has lived through the brutality of Islamic rule, I strongly support anti-Islam—and more broadly, anti-religion—movements around the world. We, as human beings, are born with minds capable of thought, reason, and decision-making. We do not need religion to dictate how we live. For thousands of years, religion has been used as a tool by governments to control people, wage wars, dismantle other nations, and accumulate wealth and power. Religion is one of the greatest lies ever told, its legacy is not peace, but suffering. It’s time to say  no to religion , and work together to build a world rooted in  humanity, reason, and compassion . No to Islam. No to religion. Yes to science. Yes to humanity. Photo: Polish protesters holding "No Islam" banners – November 2015. امرور در کشور لهستان، هزاران تن از مردم با شرکت در تظاهرا...

نه به اسلام؛ شعار صدها تن از مردم معترض لهستان بود که امروز برای نشان دادن بیزاری خود از دینِ جنایت و تبلیغات مذهبی مسلمانان در اروپا، تظاهرات گسترده ای برپا کردند. امروز لهستان شاهد برگزاری بزرگ ترین تظاهرات مردمی در تاریخ این کشور بود. صدها هزار لهستانی با داشتن بنرهایی با نشان های اسلام و ساخت مساجد ممنوع؛ در خیابان ها به اعتراض پرداختند، اما این حرکت وسیع آن ها تا این لحظه از سوی بیشتر رسانه های جهانی تحت پوشش خبری قرار نگرفته است. از جمله شعارهای استفاده شده در این حرکت مردمی: اسلام، مرگِ اروپا!

به عنوان یک پناهنده سیاسی در کشور ترکیه در سال ۲۰۱۰، با مشکلات زیادی رو به رو شدم. ترک ها و یا کرد-ترک هایی بودند که با کارها و رفتار ناشایست خودشان از هیچ تلاشی برای آزرده خاطر کردنم، دریغ نکردند. اما اینگونه رفتارشان هرگز باعث نشد آن ها را نژاد پرست بخوانم. حتی با وجود تمام بدگویی های ایرانیان پناهجو از پلیس این کشور، باز هم به خود چنین اجازه ای ندادم تا با تعمیمِ یک ویژگی منفی به همه افراد جامعه ی کشوری که در آن اسکان داشتم باعث خدشه دار شدن هویت انسان های نیکی شوم که برای هرچه بهتر شدن فرهنگ و شرایط اجتماعیشان از هیچ کوششی فروگذار نمانده اند. در طول زمانی که در این کشور به سر بردم، با وجود دارا نبودن اجازه رسمیِ اشتغال، آزادانه به کار کردن مشغول بوده و بهترین دوستان تمام زندگی ام را از بین شهروندان ترک و کرد کشور ترکیه برگزیدم که پس از گذشت چند سال از ترک آنجا و زندگی کردن در کانادا، نه تنها ارتباطم با آنان به پایان نرسیده، بلکه این دوستی ها روز به روز پایدار تر و پر رنگ از قبل همچنان ادامه دارند. در پاسگاه پلیسی که کارهای مربوط به پناهندگان را بررسی می کرد، هم با کارمندانی د...