سانچی؛ اتفاق یا سیاستی پست پرده برای خاموش کردن صدای معترضین؟

برایم به شدت سخت است که باور کنم حادثه رخ داده برای کشتی نفتکش سانچی، کاملا اتفاقی بوده و با هدف آرام کردن تجمعات داخل ایران صورت نگرفته! 

اعتراضات مردمی ایران بر ضد حکومت اسلامی در روز ششم دیماه و از شهر مشهد آغاز شده و به تقریبا تمام شهرستان ها و حتی روستاهای دیگر ایران نیز کشیده شد. با به قتل رسیدن بسیاری از معترضین و دستگیری حدود چهار هزار تن ، اذهان ملل مختلف معطوف به جنایات حکومت اسلامی گردیده و دولت های دیگر در حمایت از تظاهرات کنندگان و سرنگونی دیکتاتوری اسلامی به پا خاستند. درست در چنین زمانی بود که رژیم می بایست برای متفرق کردن اذهان عمومی و به دست آوردن کنترل شرایط، واقعه ای تلخ و مردمی را رقم می زد. بنابراین در تاریخ شانزدهم دی ماه، کشتی نفتکش ایرانی که البته با نام و پرچم پاناما به تجارت مشغول بوده که این خودش نیز جای سوال است؛ با برخورد به کشتی کوچک تر چینی به نام کریستال که حامل بار لوبیا بوده، تصادف کرده و ‌پس از چهار روز سوختن در آتش به همراه تمام سی تن از خدمه اش در دریای چین غرق می شود و به دنبال آن حکومت اسلامی، یک روز را عزای عمومی و تعطیل اعلام می‌کند!

قابل ذکر است که هیچگونه تصویری از کشتی چینی کریستال و صحنه تصادف این دو کشتی منتشر نشده و در کلیه گزارش ها تنها کشتی سانچی، در حال سوختن به چشم می خورد.

بنابر گفته مقامات ایران، این کشتی دارای محموله نفت به ارزش ۶۰ میلیون دلار، و به مقصد کره جنوبی در حرکت بوده است.

میرا نصیری

پانوشت:

اگر چین نبود، حکومت دقیقا چه کسی را مسئول آتش سوزی و کشته شدن ۳۲ تن خدمه کشتی سانچی می دانست؟! 
مردم ایران تا همین دیروز نمی دانستند کشتی نفتکش ۶۰ میلیون دلاری دارند! آن ها داشتند فکر میکردند با ۴۵ هزارتومان یارانه شان، دقیقا چه کار کنند.
تظاهرات سراسری هم با پخش عکس های سانچی همراه با صدای موزیک الله اکبر، توسط صدا و سیمای میلی کاملا به قعر فراموشی سپرده شد! 
پیشاپیش تسلیت باید گفت به بسیاری از خانواده های بازداشت شدگان اعتراضات اخیر که عزیزانشان را در سکوت خبری و زیر شکنجه از دست خواهند داد.